Jubileumboek ‘Hotu Mese’

Het veertigjarig bestaan van Perkumpulan Ihuresy in Nederland markeerde een diepgaande reis van veerkracht en verbondenheid, die begon lang voordat de vereniging in 1979 haar formele start maakte. De wortels reiken terug naar de aankomst, meer dan vijf en zeventig jaar geleden, van de eerste Ema-nezen die per boot in Nederland aankwamen, een groep die later werd aangevuld met families uit Nieuw-Guinea. In de decennia van zoeken en settlement, vaak gekenmerkt door ontheemding en een zoektocht naar houvast, vonden Ema-nezen elkaar door heel Nederland, waarbij onderlinge steun de hoeksteen werd van een zich langzaam vormende gemeenschap.
Het waren de jonge generaties, de zogenaamde ‘30-gers’, die eind jaren zestig het initiatief namen om deze banden actief te versterken, gedreven door een groeiend besef van gedeelde identiteit en een verantwoordelijkheid naar het thuiseiland. Een concreet en symbolisch hoogtepunt in deze ontwikkeling was de gezamenlijke actie om in 1972 een kerkklok aan Negeri Ema te schenken, een daad die de spirituele en emotionele verbinding tastbaar maakte en de wens vooBij haar oprichting was Ihuresy r een eigen formele organisatie versterkte.

Bij haar oprichting was Ihuresy in de eerste plaats een vangnet voor bijstand bij overlijden (‘suka duka’), een essentiële functie van de gemeenschap in transitie. Maar de vereniging bleef niet statisch; zij evolueerde met haar tijd en met de behoeften van haar leden. Door aanpassingen in haar statuten transformeerde zij van een zuivere ondersteuningsvereniging naar een bredere ontmoetingsplaats voor alle Ema-nezen in Nederland, of zij nu lid waren of niet.

De afgelopen jaren heeft Ihuresy bewust gekozen voor een rijkere, culturele invulling (“Makan Patita di Paparisa Ihuresy”) van haar activiteiten, waarbij de verbinding met Ema niet alleen sentimenteel maar ook inhoudelijk wordt gevoed. Deze koers, versterkt door de instelling van het Ema Fonds, maakt deel uit van een heldere toekomstvisie: het uitdragen van trots op de eigen achtergrond en het actief doorgeven van een levende erfgoed.

Het jubileumboek ‘Hotu Mese’ is hierin een fundamentele schakel. Als tweetalige publicatie weerspiegelt het de duale binding met Nederland en met de oorsprong, en dient het als een brug tussen generaties.
De verhalen van jongeren. ook van EMA zelf,  in het boek tonen aan dat de interesse voor Negeri Ema Huaresi Rehung springlevend is. Zo draagt Ihuresy de erfenis van de oprichters met een nieuw elan verder:
“De binding met elkaar te verstevigen hier en met Negeri Ema Huaresi Rehung op Ambon, in de Molukken, voor de komende generaties.”
Mae Mae Ema Makarema; Hotu Mese is zowel een viering van het verleden als een blik naar voor de toekomst.

Het jubileumboek is opgedragen aan de 1e generatie die in 1951 in Nederland kwam.
De oprichters, voortrekkers van Perkumplan Ihuresy:
Ard Maitimu, Cornelis, Palapessy, Dominggus Tuhehay, Gerrit Sahulata, Anis Maitimu, Ulies Diaz, Tjepu Maitimu.

De Klokactie

Eind jaren 60, begin 70 begint de heer Ard Maitimu een kerkklok-actie naar aanleiding van een verzoek uit Ambon. Hij is hiervoor naar de Molukken gegaan. Daar is hem ook gevraagd waarom Ema geen Vereniging, een Kumpulan heeft. De kerkklok-actie wordt een succes en is via de Zending in Oegstgeest en Ema-nezen in Jakarta naar Ema overgebracht.
Dit is een enorme investering geweest voor de toenmalige gezinshoofden en leidde ook tot veel controverse binnen de Ema-gemeenschap in Nederland, die toen weinig te besteden had.

Pada segala rindu EMA tempat pulang - David Leimena

Bootlijst EMA-nezen 1951

Translate »